TOURFLITS

WIELRENNERS ZIJN NIET HEILIG

Is het voor te stellen en wáár, terwijl er steeds meer vrienden van meneer Assad, een échte boef, naar Turkije vluchten, dat vijf voormalige ploeggenoten van Lance Armstrong in ruil voor een beperkte straf, nu meewerken aan diens ondergang? Mochten er al volgers in slaap zijn gesukkeld deze Tour, dan zijn ze nu klaar wakker. Ook is er weer een dode te betreuren in de wielrennerij en wat ligt dáár aan ten grondslag? “Mart, laten we het over wielrennen hebben”, zegt oud-coureur Rob Harmeling in De Avondetappe. Ik heb met hem te doen. Hij is een naïeve man, een liefhebber met het hart op de goede plaats en nu hangt er (weer) een donkere wolk boven die liefde. Hij wil fietsen, en het liefst zo hard mogelijk want dát was en is zijn leven en nu moet hij met lede ogen toezien hoe journalisten en dopingautoriteiten zijn blinkend karretje in de poep rijden….Het is me wat, niets en niemand is heilig meer; sinterklaas niet, vader en  moeder niet, de dokter die zelf ook wel eens een pilletje neemt om op de been te blijven niet en wat te denken van mijnheer pastoor? Moeten we het dáár nog over hebben? “De grootste vijand van de mens is de mens zelf’, zei mijn vader ooit en wie zonder zonden is werpe de eerste steen, en díe woorden moeten volgens zeggen van Jezus Christus zelf zijn. Nee, leven is streven naar dit en dat en zus en zo en niemand is heilig, ook wielrenners niet, en dat weet Rob Harmeling ook. Maar laat dit duidelijk zijn: we weten nog niets over dopinggebruik van Armstrong en ook nog niets van een verraad door vijf van zijn ploeggenoten van toen. Niets is zeker nog en daar moeten we het voorlopig mee doen. Intussen probeer ik me een leven voor te stellen met louter heiligen. Zou zo’n leven spannend zijn?