TOURFLITS

MEER DAN FIETSEN

Herbert ziet een “vermenselijking in het peloton” en Jens Voigt als de “verpersoonlijking van taaiheid” en volgens Maarten beschikt Kiserlovski over een “monumentale wilskracht” en moeten we Team Sky beschouwen als “de navel van de wereld.” Intussen wacht de renners de “gruwelijke Granier.” Het taaleigen van Dijkstra, het idioom van Ducrot. De Tour is méér dan alleen fietsen. In een bocht in de afdaling van de Col de Cucheron op een boerenerf zitten mensen aan de koffie en kijken niet op of om als de renners passeren. Zij praten misschien over tafeltennis of over een erfenis, of over het hooi dat moet worden binnengehaald. Zij beramen wellicht een roofmoord……..Mollema en Cancellara worden (weer) vader en zitten inmiddels bij moeders op de bank of naast het kraambed. Het peloton “schiet in rust” en Moncoutié de bocht uit maar Fort Barraux is al vijf eeuwen zeker en vast. Binnen haar muren doen vrouwen in klederdracht een dansje en tussen hooibalen en zonnebloemen, en de boer die voort ploegt, zie ik een schilder in de weer met geel en met blauw…….De Rhône kolkt, een goederentreintje sukkelt als het peloton. Bienvenue! Geestdriftige mensen, rijen dik. De radertjes in de hoofden van de renners in de kopgroep draaien dermate hard dat bij hen de stoom uit de oren komt, zegt Ducrot. David Millar wint de etappe, maar waar praatten zij over, die mensen op dat boerenerf……