TOURFLITS

ALS DE RIEM ERAF IS

“De Tour is een aanslag op heel het systeem”, zegt osteopaat Björn van Melkebeke, in dienst bij Rabobank. Hij spreekt van “opgeslagen vermoeidheid” en van “uitgestelde vermoeidheid” die op de rustdag, “als de riem eraf is” voelbaar wordt. Hij voelt dan “rare benen” bij de renners en de vragensteller laat de osteopaat verder praten over maag - en darmproblemen in de derde week en over snelle suikers die nodig zijn om de renners te laten doen wat ze moeten doen. Maar die rare benen, hóé raar voelen die dan aan? Gewoon. Raar. Als alles tussen gortenpap en de Hondsbosse  Zeewering, denk ik dan. Als greppels en ravijnen, raamkozijnen, als winkelbenen van een tachtigjarige, met knieën als kastelen en kuiten van kikkerdril. Abstracte beeldhouwwerken, maanlandschappen zijn er te ontdekken in die benen, als de riem eraf is, maar ook de straten van Rouen en de huisvlijt van de Jura.Van alles komen ze tegen, de osteopaten en masseurs; prairiehuizen van Frank Lloyd Wright, villa’s van Le Corbusier en kippenschuren van boer Bart. Maar geloof maar niet dat alles in het lood staat. De onderstellen van de heren renners herbergen curieuze zaken. “Rare benen”, zegt de osteopaat, en de masseur werkt zich in het zweet en maakt overuren.