TOURFLITS
HET SCHRIFT
Ik vind het op zolder tussen plakboeken en fotoalbums. Sterk verkleurd is het, vaal groen de kaft en niet zonder vochtkringen. Op het etiket zijn enkele woorden met rode en blauwe inkt met zwarte viltstift doorgehaald en er is met grote hanenpoten “Tour 1965” op aangebracht. Onmiskenbaar mijn handschrift….. Heb ik het indertijd van één van mijn broers of zussen gekregen of heb ik het brutaalweg in beslag genomen? Ik heb altijd gedacht dat broer Wim - hij wilde Anquetil zijn - ooit was begonnen in dit schrift, maar als ik de loep nog eens boven het etiket hou zie ik door de viltstiftstrepen heen het handschrift van zus Hennie. “Schaatsen: Hardrijden heren” staat er met blauwe inkt. En met rood is, het is moeilijk te ontcijferen, “Ajax” neergepend en dát verwijst weer naar broer Theo, hij was voor Ajax en is dat nóg, zij het niet zo fanatiek meer als in die dagen. Maar Theo heeft en had toch ook toen al een mooier handschrift? We zullen ons er samen nog eens over buigen, maar duidelijk is dat we met het sportvirus waren besmet en dat een schrift - van een plakboek was al helemaal geen sprake in die tijd - een rijkdom voor ons was. Ronde van Frankrijk 1965! Aan de binnenkant van de kaft staat het deelnemersveld, uit de krant gehaald en slordig ingeplakt. Bij de Flandria-Romeo ploeg is Peter Post met blauwe pen op de valreep toegevoegd. De Ronde is 4177 km lang en gaat, met als startplaats Keulen, tegen de klok in uiteindelijk naar Parijs. Een foto van debutant Gerben Karstens is losgeraakt, Jo de Roo is kopman van Televizier. Cees van Espen wint in Châteaulin, De Roo in Bordeaux, Jan Janssen in Perpignan en Karstens in Versailles. Jimenez is oppermachtig in de bergen, Poulidor eerste in Montpellier en Felice Gimondi wint de tijdrit én de Tour. Het is het einde van het tijdperk Anquetil. Tot aan de 15e etappe heb ik vlijtig stukjes uit de krant ingeplakt. Hierna heb ik er een potje van gemaakt en met rode ballpoint, in een erbarmelijk handschrift, alleen de uitslagen en het algemeen klassement nog bijgehouden. Voorzichtig - het valt nu bijna uit elkaar - breng ik het weer naar zolder, het schrift.
HET SCHRIFT
Ik vind het op zolder tussen plakboeken en fotoalbums. Sterk verkleurd is het, vaal groen de kaft en niet zonder vochtkringen. Op het etiket zijn enkele woorden met rode en blauwe inkt met zwarte viltstift doorgehaald en er is met grote hanenpoten “Tour 1965” op aangebracht. Onmiskenbaar mijn handschrift….. Heb ik het indertijd van één van mijn broers of zussen gekregen of heb ik het brutaalweg in beslag genomen? Ik heb altijd gedacht dat broer Wim - hij wilde Anquetil zijn - ooit was begonnen in dit schrift, maar als ik de loep nog eens boven het etiket hou zie ik door de viltstiftstrepen heen het handschrift van zus Hennie. “Schaatsen: Hardrijden heren” staat er met blauwe inkt. En met rood is, het is moeilijk te ontcijferen, “Ajax” neergepend en dát verwijst weer naar broer Theo, hij was voor Ajax en is dat nóg, zij het niet zo fanatiek meer als in die dagen. Maar Theo heeft en had toch ook toen al een mooier handschrift? We zullen ons er samen nog eens over buigen, maar duidelijk is dat we met het sportvirus waren besmet en dat een schrift - van een plakboek was al helemaal geen sprake in die tijd - een rijkdom voor ons was. Ronde van Frankrijk 1965! Aan de binnenkant van de kaft staat het deelnemersveld, uit de krant gehaald en slordig ingeplakt. Bij de Flandria-Romeo ploeg is Peter Post met blauwe pen op de valreep toegevoegd. De Ronde is 4177 km lang en gaat, met als startplaats Keulen, tegen de klok in uiteindelijk naar Parijs. Een foto van debutant Gerben Karstens is losgeraakt, Jo de Roo is kopman van Televizier. Cees van Espen wint in Châteaulin, De Roo in Bordeaux, Jan Janssen in Perpignan en Karstens in Versailles. Jimenez is oppermachtig in de bergen, Poulidor eerste in Montpellier en Felice Gimondi wint de tijdrit én de Tour. Het is het einde van het tijdperk Anquetil. Tot aan de 15e etappe heb ik vlijtig stukjes uit de krant ingeplakt. Hierna heb ik er een potje van gemaakt en met rode ballpoint, in een erbarmelijk handschrift, alleen de uitslagen en het algemeen klassement nog bijgehouden. Voorzichtig - het valt nu bijna uit elkaar - breng ik het weer naar zolder, het schrift.
Tourromantiek! Dat ís één groot voorspel.
BeantwoordenVerwijderenMooi, Tom.
Hé Rik! Mooie woorden.
Verwijderen