DE
PUT VAN KRAAL
Op een dag kwamen er graafmachines; een flink stuk weiland van Uiterwaal moest er aan geloven. Van Oostveen tot aan de Driesprong tot bijna aan de boerderij toe, oftewel daar waar nu Park Hoge Weide ligt, verscheen een nieuw Klein Zwitserland. Er werden gaten gegraven en er vormden zich bergen van klei. Wij noemden het nieuwe landschap De Heuvels en we zouden er menig uur doorbrengen en er veel plezier beleven. Dicht tegen de Dijk aan kwam een salonwagen te staan waarin een grote man met een rood hoofd ging wonen. Hij was de toezichthouder door wie we eerst zouden worden weggejaagd maar die later al gauw besefte dat het slimmer was ons te gedogen. Hij heette Jan Kraal en zo werd de nieuwe plek, vooral door de oudere Dijkbewoners De Put van Kraal genoemd of kortweg De Put. Eerst was het niet erg overzichtelijk, de bedrijvigheid die zich daar afspeelde; graafmachines nu eens hier de tanden inzettend en dan weer daar, vrachtwagens met zand op de laadbak en dan weer met klei, gesleep met rijplaten en buizen, maar allengs werden lijnen zichtbaar en bedoelingen duidelijk. De eerste vrachten met vuil werden gestort en op twee plaatsen ontstonden plassen als bergmeren. Zo ontstond de vuilstortplaats en óns nieuwe speelterrein. We bouwden er vlotten en staken daar de grote plas achter de huizen van Huiden en Kampers mee over, we sleepten er kapotte fietsen weg om daar thuis één bruikbare van te maken, we picknickten er, bouwden er hutten, hadden er ons zwembad en strand, wroetten er in het vuil op zoek naar spullen die we konden gebruiken en banjerden over de kleibergen; de omgekeerde grond waarop geen grasspriet meer te zien was.
We herinneren ons een zomer waarop de Dijk op zijn kop werd gezet omdat er nieuwe riolering moest worden aangelegd. Daarmee was er tijdelijk ook sprake van nieuw speelterrein; met rioolbuizen waar we ons in verstopten en die goed van pas kwamen bij “voetje van de vloer”. Alles op zijn kop en overhoop is als een dik pak sneeuw; een hindernisbaan voor volwassenen maar een speeltuin voor kinderen.
Op een dag kwamen er graafmachines; een flink stuk weiland van Uiterwaal moest er aan geloven. Van Oostveen tot aan de Driesprong tot bijna aan de boerderij toe, oftewel daar waar nu Park Hoge Weide ligt, verscheen een nieuw Klein Zwitserland. Er werden gaten gegraven en er vormden zich bergen van klei. Wij noemden het nieuwe landschap De Heuvels en we zouden er menig uur doorbrengen en er veel plezier beleven. Dicht tegen de Dijk aan kwam een salonwagen te staan waarin een grote man met een rood hoofd ging wonen. Hij was de toezichthouder door wie we eerst zouden worden weggejaagd maar die later al gauw besefte dat het slimmer was ons te gedogen. Hij heette Jan Kraal en zo werd de nieuwe plek, vooral door de oudere Dijkbewoners De Put van Kraal genoemd of kortweg De Put. Eerst was het niet erg overzichtelijk, de bedrijvigheid die zich daar afspeelde; graafmachines nu eens hier de tanden inzettend en dan weer daar, vrachtwagens met zand op de laadbak en dan weer met klei, gesleep met rijplaten en buizen, maar allengs werden lijnen zichtbaar en bedoelingen duidelijk. De eerste vrachten met vuil werden gestort en op twee plaatsen ontstonden plassen als bergmeren. Zo ontstond de vuilstortplaats en óns nieuwe speelterrein. We bouwden er vlotten en staken daar de grote plas achter de huizen van Huiden en Kampers mee over, we sleepten er kapotte fietsen weg om daar thuis één bruikbare van te maken, we picknickten er, bouwden er hutten, hadden er ons zwembad en strand, wroetten er in het vuil op zoek naar spullen die we konden gebruiken en banjerden over de kleibergen; de omgekeerde grond waarop geen grasspriet meer te zien was.
We herinneren ons een zomer waarop de Dijk op zijn kop werd gezet omdat er nieuwe riolering moest worden aangelegd. Daarmee was er tijdelijk ook sprake van nieuw speelterrein; met rioolbuizen waar we ons in verstopten en die goed van pas kwamen bij “voetje van de vloer”. Alles op zijn kop en overhoop is als een dik pak sneeuw; een hindernisbaan voor volwassenen maar een speeltuin voor kinderen.
Het blijft smullen voor mij!
BeantwoordenVerwijderen