EEN VROUW DIE PIJN HEEFT

Indra is hoogzwanger. Ze schudt met haar kop en zwaait met haar staart. ,,Dit is een vrouw die pijn heeft”, zegt Annie. Volgens haar kan het niet lang meer duren. ,,Zou ze trompetteren? Wat jammer dat er geen geluid bij is hè?” Via de laptop zijn we verbonden met het olifantenverblijf van dierenpark Amersfoort. Maar mijn werk als huisman gaat ook door. Ik neem de keukenkastjes af met water en groene zeep en moet straks de vloer nog doen en de vensterbanken in de kamer. ,,Kijk, ze staat nu met haar benen wijd”. Ik word op de hoogte gehouden van elke beweging van Indra, maar sinds wanneer hebben olifanten benen? Die opwaardering geldt zeker alleen voor zwangere olifanten…,,Ze is nu toch meer met haar achterlijf aan het werken hoor”. Dat zal ik ook eens proberen, roep ik terug, bij de lage deuren en lades mag dat geen probleem zijn. Is er al ontsluiting?, informeer ik als ik al een poosje niets heb vernomen. Ik hoor vrouwlief lachen en zal haar nóg eens plagen. Ik informeer of weeën echt zo pijnlijk zijn. ,,Wat denk je?” zegt ze, ,,de baarmoeder trekt samen en dat doet pijn, bovendien betekent het woord wee al pijn, wéét je wel?” Zo, met regelmatig een blik op het olifantenverblijf, verstrijkt een groot gedeelte van de dag. Ik stel voor de laptop vanavond mee naar bed te nemen zodat we vannacht om de beurt bij Indra kunnen waken, maar dat gaat haar toch te ver. ,,Maar morgenochtend…..” Natuurlijk olifantje, dan kijken we verder.