WACHTEN
OP EEN WOLK
Ochtendzon. Warm asfalt al en alles was er nog. Allereerst het gekibbel van de zusjes De Rijk. Het was te doen om een jurk van Annie die zij niet had aangeschaft om Maria daarmee van dienst te zijn als we het goed hadden begrepen. Het ging er nogal op. Ze overstemden de kwetterende mussen in de klimop. Ochtendzon. Weer een nieuwe dag in de grote vakantie. De serredeur van Wagevoort viel niet in het slot en dat was goed. De serredeur van Wagevoort hoorde niet in het slot te vallen op dat vroege uur. Het zou de wereld op zijn kop hebben gezet, de voorspelling van de Wachttorenverspreiders zou wellicht zelfs uitgekomen zijn. Dat de serredeur niet in het slot viel was tekenend voor de bedrijvigheid daar. Er was van alles te doen; de duiven en kippen moesten gevoerd, schuren moesten worden schoongemaakt, de rode bessen moesten geplukt en zo nog het een en ander. Een genot al die actie, voor degene die zomaar wat aan het lanterfanten was; steentjes tegen de lantaarnpaal schopte en eens naar de blauwe hemel keek. Ach, wat was lanterfanten, “niksen” noemden grote mensen het ook wel, toch een fijne bezigheid. Vooral in de zomer. Zomaar op het dak van het klompenhokje zitten met je rug tegen de warme muur, of hangen in de heg en liggen in de berm. Wat was er méér te wensen. Viel het wachten op een wolk ook onder “niksen?” Hier waren we, uit de kerk komend en eenmaal weer goed en wel op de Dijk, soms heel druk mee. Als er een wolk voor de zon schoof was het alsof een donkere loper over de Dijk werd uitgerold, daar sprongen we overheen en keken de steeds maar verder rollende ,,vloerbedekking” na totdat we geen beweging meer zagen. Zo ging het ook andersom en was het wachten op het moment dat het plukje watten de zon weer vrij spel gaf en de loper weer werd opgerold. Soms lagen we met de buik op het asfalt te wachten en werden we daarbij gestoord door een auto. Het gebeurde ook wel dat een wolk uiteindelijk aan de zon voorbijging en we voor niets hadden liggen wachten. Ochtendzon en zomaar wat lanterfanten aan het begin van een nieuwe dag waarop nog van alles kon gebeuren. Dat was pas vakantie!
Ochtendzon. Warm asfalt al en alles was er nog. Allereerst het gekibbel van de zusjes De Rijk. Het was te doen om een jurk van Annie die zij niet had aangeschaft om Maria daarmee van dienst te zijn als we het goed hadden begrepen. Het ging er nogal op. Ze overstemden de kwetterende mussen in de klimop. Ochtendzon. Weer een nieuwe dag in de grote vakantie. De serredeur van Wagevoort viel niet in het slot en dat was goed. De serredeur van Wagevoort hoorde niet in het slot te vallen op dat vroege uur. Het zou de wereld op zijn kop hebben gezet, de voorspelling van de Wachttorenverspreiders zou wellicht zelfs uitgekomen zijn. Dat de serredeur niet in het slot viel was tekenend voor de bedrijvigheid daar. Er was van alles te doen; de duiven en kippen moesten gevoerd, schuren moesten worden schoongemaakt, de rode bessen moesten geplukt en zo nog het een en ander. Een genot al die actie, voor degene die zomaar wat aan het lanterfanten was; steentjes tegen de lantaarnpaal schopte en eens naar de blauwe hemel keek. Ach, wat was lanterfanten, “niksen” noemden grote mensen het ook wel, toch een fijne bezigheid. Vooral in de zomer. Zomaar op het dak van het klompenhokje zitten met je rug tegen de warme muur, of hangen in de heg en liggen in de berm. Wat was er méér te wensen. Viel het wachten op een wolk ook onder “niksen?” Hier waren we, uit de kerk komend en eenmaal weer goed en wel op de Dijk, soms heel druk mee. Als er een wolk voor de zon schoof was het alsof een donkere loper over de Dijk werd uitgerold, daar sprongen we overheen en keken de steeds maar verder rollende ,,vloerbedekking” na totdat we geen beweging meer zagen. Zo ging het ook andersom en was het wachten op het moment dat het plukje watten de zon weer vrij spel gaf en de loper weer werd opgerold. Soms lagen we met de buik op het asfalt te wachten en werden we daarbij gestoord door een auto. Het gebeurde ook wel dat een wolk uiteindelijk aan de zon voorbijging en we voor niets hadden liggen wachten. Ochtendzon en zomaar wat lanterfanten aan het begin van een nieuwe dag waarop nog van alles kon gebeuren. Dat was pas vakantie!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten