“Postbezorgers gevraagd”.

Ik verspreid de folder, ik graaf mijn eigen graf. Het doet me denken aan de fabel van Jean de La Fontaine (1621-1695), De vogel door een pijl gewond.

 De vogel door een pijl gewond

Ten dode geblesseerd door ene pijl met veren,lag eens een vogel om zijn lot te lamenteren, en zeide, lijdende aan een overmaat van pijn: “Moet ik aan eigen ramp nog medeplichtig zijn? Gij wrede mens, ge ontneemt aan onze vlerken, wat uw pijl vliegen doet, om mijn dood te bewerken. Maar lach niet al te snel, meedogenloos gespuis, want daartoe krijgt ook gij te vaak uw trekken thuis: van ’t mensdom zal de helft, voortaan gelijk tot heden, voor de andre helft de wapens smeden.”