Onder de vogels

                          met

              MUS IN DE HAAG

Bij de roodborstjes tikt een nieuwe leider tegen het raam en we zijn natuurlijk benieuwd  of zijn tikken een kruimeltje suiker en een kruimeltje brood méér op zal gaan leveren. Het is een drukke tijd voor ons vogels maar ik heb je nu eenmaal mijn medewerking toegezegd, Pieter post, dus doe ik mijn best om alles hier aan het Bomenhof zo goed mogelijk te volgen en daar verslag van uit te brengen Bij de mezenbeweging Eigen Vogels Eerst is er intussen verdeeldheid over het door hen ingestelde meldpunt voor zich misdragende Poolse spreeuwen. Nu moet je weten dat wij vogels geen binnen – en buitenland kennen, dus is het extra pijnlijk voor mij en voor de meeste van mijn soortgenoten dat wij in ons midden een dergelijke groepering kennen en moeten tolereren. Te spreken van “vreemde vogels” is ons in wezen vreemd. Het is een verzinsel van kuifmees. Als het aan hem ligt is iedere trekvogel voortaan een vertrekvogel. Zo’n merkwaardige beweging kennen ze volgens graspieper bij jullie niet. De pimpelmees heeft het er intussen helemaal mee gehad, het hing al een poosje in de lucht, en is in andere zin nu dus ook een soort vertrekvogel. Hij gaat voor zichzelf beginnen. Weet je waar ik trouwens de laatste weken steeds vaker van droom? Van ijsjes! Wij vogels verheugen ons op de komst van de man met de witte kiel en de kar. Daar zullen jullie toch niet op bezuinigen, op ijsjes? Hier aan het Bomenhof is het steeds weer een traktatie waarbij het ons vooral om het krokante wafeltje te doen is. Wij pikken daar veel van mee. Vooral als de kleine mens zijn tandjes erin zet springt de lekkernij dikwijls van alle kanten de straatstenen op. De 42.700 kalkoenen in het Limburgse Keipen – Oler zullen het niet meer meemaken. Daar kan zelfs het Christen – Democratische appelvinkje, hij van de ponyclub, niets meer aan tobben.