Onder de vogels

           

MUS IN DE HAAG    

Op een van mijn bezoeken aan de Tweede Kooi aan het Bomenhof waar ik een vaste plaats op de publieke tribune heb, was het graspieper van de Partij van de Mensen die zich hardop  afvroeg: wat is een vogel……. Specht had gehamerd en geschreeuwd om orde en was kort daarop, omdat haar pogingen vruchteloos bleven, voor even niet meer de waardige voorzitter zoals elke vogel haar kent. Hoe de geplaagde specht op dat moment over de kooi dacht, kwam tot uiting in haar duidelijk hoorbare verzuchting: “wat een mensenbende” en toen was graspieper in haar wiek geschoten en buiten zinnen geraakt en stond in een mum van tijd de kooi op zijn kop. De mezenbeweging Eigen Vogels Eerst kreeg het aan de stok met christen-democratische appelvinken, de groenlingen zochten ruzie met braamsluiper en rotganzen en Vlaamse gaaien vlogen elkaar als wilden naar de strot. Het was op het moment dat graspieper  de biddende torenvalk van Blij met de Bijbel in het vizier kreeg en tegelijkertijd vanuit de hoek waarin de beflijster placht te schrijven, de grijze roodstaart hoorde vloeken toen ze in de lach schoot en ik het haar hoorde prevelen: wat is een vogel…. Hoe vaak was zij al niet voor de mens opgekomen…kort voor de memorabele dag die ik beschrijf nog,  herinner ik me, toen de blonde kuifmees van Eigen Vogels Eerst tegen het kwikstaartje, de minister-president, “vlieg op man” had gezegd en kwikstaartje had geantwoord met “vlieg lekker zelf op man”. Dat hoor je niet in de mensenpolitiek, had graspieper toen gezegd, maar nu was de fractievoorzitter van de Partij voor de Mensen stil en in zichzelf gekeerd. Er zou worden gedebatteerd over de rechten en de plichten van de trekvogel maar daar kwam niets meer van terecht en terugblikkend zeg ik nu dat de voortekenen op deze dag al niet gunstig waren. De zwarte kousenkippen van De Heer Zij Met De Boeren hadden de snot en de geachte afgevaardigde ijsvogel die de spits mocht afbijten maakte al snel een eind aan zijn betoog en vloog de kooi uit. “Geen zin meer”, zij de visjesvreter later….. Specht was te ontdaan om de vergadering verder voor te kunnen zitten en keek naar ooievaar die met een kikker in zijn keel liet weten dat “de bewatering was geschorst tot molligenochtend tien uur”.