Onder de vogels

                         met

                   KOOLMEES

Misschien heb ik ooit je schaduw gezien, zegt koolmees en heb je me verjaagd van de pinda’s  en vetbolletjes in je tuin. Toch ben ik niet schuw en altijd kom ik terug en eet ik mijn buikje rond. Bedankt daarvoor en ook nog voor het kastje aan je schuur waarin mijn kroost ter wereld kwam. Waarom heb je er niet een webcam in geplaatst? Vindt je het ook, als Midas Dekkers, een onderdeel van de verpretparking in de natuur? Maar je schrijft dus wél over ons vogels. Dat valt trouwens niet mee hè, om zinnig over onze wereld te berichten. Je zwemt! Je beweegt je als een aangeschoten eend tussen kinderachtig en fabelachtig. Denk je zo de schuld die je hebt jegens de postduif goed te kunnen maken? Dicht ons maar menselijke eigenschappen toe, maak ons maar belachelijk, schrijf en praat maar als een kip zonder kop. Waarom heb je mij en mus er uitgepikt voor je gekrabbel? Om je achter ons te kunnen verschuilen? Als ik je goede raad mag geven: doe iets aan ons welzijn, wees op jouw manier een onderdeeltje van de Vogelbescherming. Onderlaatst was je zo enthousiast over de bewoners van een straat ergens in de wijk Zuilen, die nestkastjes op mogen hangen voor de zwaluw en daar druk mee doende zijn. Schrijf daar over. Of beter nog, bazuin het rond in jouw wijk en in alle straten waar je met het papier loopt. Wij vogels krijgen steeds minder ruimte omdat de mens alles maar volplempt. Heb je gehoord hoe of er misbruik wordt gemaakt van de goede grond door overal maar nieuwe kantoren te bouwen terwijl er tegelijkertijd zo ontzettend veel gebouwen leegstaan? Neem het voor ons op, Pieter post. Schrijf ons niet af maar portretteer ons vogels met dezelfde liefde als waarmee Saverij de dodo op het doek bracht en Fabritius het puttertje. Dan ben ik beschikbaar.