Zo bezorgt de postbode vanuit zijn auto het papier en ben ik binnenzitter en buitenstaander deze week - want vrij - en duik ik in mooie verhalen want een schaatsende postbode zoals Piet Kleine er een was, zal ik nooit worden. Als ik goed zou kunnen schaatsen zou ik, misschien wel gesteund door Nefit cv ketels of door Beteropenhaardhout.nl, schaatsen op het zwarte ijs van de Trekvaart bij Workum of op dat van de Dokkumer Ee. Ik zou daar een hele week zijn en ’s avonds onder het genot van een drankje luisteren naar de verhalen in het café, want schaatsers hebben verhalen en kunnen goed vertellen. Deze week hebben we er vele kunnen horen en lezen. Nederland ontdooit als het winter wordt, schreef een columnist, en Nederland krijgt ook iets dichterlijks dan, voeg ik daar aan toe en geeft iets van haar diepste zielenroerselen prijs. Er was een wat oudere vrouw aan het woord op televisie, even maar. Ze praatte over de Elfstedentocht, over het eerste uur, als het nog donker is en stil en zij dan aan de rand van het ijs op de schaatsers wacht die in aantocht zijn. "En dan komen ze, heel in de verte, je ziet nog niets maar die eerste geluiden van zo’n groepje dat dichterbij komt….."