Kwakkelend tussen post bezorgen en postzorgen ziet het er naar uit dat het toch nog winter gaat worden. De lucht is schoon en strakblauw. Beddengoed waaronder zoete dromen zijn gedroomd of nachtmerries zijn beleefd hangt uit de ramen hier en daar en poezen koesteren zich in het zonnetje. Nee mevrouw, ik heb geen post voor u vandaag dus ook geen rekeningen, wat u zegt, en geen bericht is goed bericht en laat Gingrich maar naar de maan lopen om daar met recht maar zonder rede zijn gelul in de ruimte voort te zetten. De herdershond zit los voor de brievenbus maar doet niks want daarom zit hij los, begrijp dat dan Pieter post, en bovendien heeft hij zijn ontbijt gehad zegt de eigenaar en kom, ofschoon het grapje geen dijenkletser kan worden genoemd lach ik er toch om want een kleine lach is de weg naar het grote geluk en laat ik er dan maar direct een lied bij zingen ook – Een karretje op de Zandweg reed – waarom niet. En van je – Pluk den dag, zet hem in een vaasje en tel je zegeningen.