Een onstuimige derde dag van het jaar maar er zijn mensen die geven er niet om. Na het wit papier en de koffer met goud tref ik tussen de Kutwind en de Pestpokkenwind aan de Malberg in Veldhuizen een oudere dame die het krantenwijkje van haar kleinzoon voor haar rekening neemt. Zij vindt het fijn, de wind. ,,Lekker uitwaaien”, zegt ze. Alsof ze een strandwandeling maakt. De vouwen waaien uit mijn broek en de dennennaalden in mijn schoenen (de eerste kerstbomen zijn buitengezet) maar zij “waait lekker uit”. Voordat het nog gekker wordt en de vrouw straks op de stoep gaat zitten picknicken, zet ik er stevig de pas in. ,,De wind speelt op”, zegt een heer met zijn hand aan de rand van zijn hoed en het begint te regenen. De humor ligt niet zozeer op straat vandaag maar vliegt er boven. Een reclamefolder uit een van mijn welgevulde tassen kiest het luchtruim en passeert een meeuw. Wat zal er door die vogel heen gaan?, met al zijn vlieguren.