Ome Keessie is gaan hemelen vandaag en het is alsof hij in zijn laatste uren nog de zon heeft opgepoetst en met zijn laatste ademtocht de wolken heeft verjaagd. Voor even of voor langer, voor de duur van een verhaal dat aangedikt en opgesmukt, gekruid moest zijn en altijd om te lachen. Ome Keessie heeft plezier verspreid en toonde altijd interesse. Hij was behulpzaam en heeft talloze klussen geklaard, ook voor ons. Hij stond dichtbij je. Daarom was hij “ome Keessie”.