Bij de voordeur ligt een mat met “welkom” erop en voor het raam staat een bordje waarop een hond staat afgebeeld met de tekst: “ik bijt niet, ik amputeer”. Stoer hoor, bijna net zo stoer als “doe eens normaal man!” Doe mij dan maar een krentenbolletje met kaas, maar dan nog; wat weegt er op tegen septemberlicht?, tegen de glimlach van moeder natuur? Ik praat hierover met Erik, voor mij altijd nog Rik en een van mijn beste vrienden. Hij vindt de natuur in de herfst met alle kleurschakeringen nog mooier dan die in de lente en ik stem hiermee van harte in. We praten over lange wandelingen waarop je geen hond (!) tegenkomt en van ’s avonds een goed glas bier. Het is alsof je bewuster van alles geniet als je ouder wordt en dat houdt nog niet op! Wat te denken van de oktobermaand? Ik pak er weer eens de eeuwenoude weerspreuken bij en zie een heel mooie. “Op een warme september verwacht men een droge oktober”.