Ik zou natuurlijk kunnen stilstaan bij de overweging van PostNL om al haar bezorgers uit te rusten met smartphones om de bezorging nog (!) soepeler te laten verlopen maar ik heb geen zin een stukje te maken waarbij cynisme en flauwe woordspelingen al te zeer op de loer liggen. Bijkomend van spit maar voorlopig nog niet in staat om met papiervrachten op pad te gaan loop ik naar een van de (schaarse) onaangeharkte plekjes van Leidsche Rijn; het veldje met de paarden in Veldhuizen. Paarden ruiken zo lekker. Dat vindt ook de man die de beesten streelt en heel veel mensen vinden dat, zegt hij. De man gaat verder met: laatst was ik op de markt, ik had juist een paar rozen gekocht voor moeder de vrouw, komt er bij dat bloemenstalletje een man en die zegt tegen die koopman: doe mij maar een bosje paarden.