vrijdag 19 augustus 2011

Ik twijfel vrijwel altijd aan mezelf maar als je zo ongeveer verliefd wordt op je eigen schaduw, is er dan nog hoop? Terwijl de zwarte gaten mogelijk veel lichter zijn dan gedacht, tekent mijn schaduw op het wegdek zich zwarter en scherper af dan ooit, zo lijkt het. Je hoeft niet altijd omhoog te kijken om te weten dat het een stralende dag is. Een van mijn zussen werd, toen zij nog een zusje was, bang van haar schaduw. Hennie, want zij was het, had een mutsje op met twee opstaande flapjes, een links en een rechts. Dit maakte haar schaduw tot een angstaanjagende kat en dat beest bleef haar maar volgen! Pas toen ze huilend naar binnen vluchtte, het donkere keukentje in, was ze van de stalker verlost.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten