Je hebt de boerderij met de bijenkasten, het veldje met de drie paarden, het vervuilde slootje, de drukke weg met de stoplichten, het beeldje van de vrouw dat met haar borsten boven de heg uitsteekt, het bankje met de varens, het bankje met de rudbeckia’s…Iedereen kent natuurlijk het gedicht van Paul van Ostaijen, “Marc groet ‘s morgens de dingen”. Hier moet ik aan denken deze morgen. “Dag ventje met de fiets op de vaas met de bloem, ploem ploem”. De dag is licht als een luizenpootje en daar heb je het; ik groet het bankje met de rudbeckia’s. ( ,, Zooo…bankje met de rudbeckia’s” ) Ik hoor het dochter Krista weer zeggen, het is al zo’n vijfentwintig jaar geleden; ze huppelde de tuin in en toen rolde het van haar tongetje: Hoi, zandbak! Ben jij lekker buiten?