KERSTLIEDJES OP DE LORRIE

Ver voordat Herman van Veen zong van Hilversum 3 dat nog niet bestond en er zelfs van een Hilversum 2 nog geen sprake was, klonk behalve van iedere steiger ook een lied over de velden, over de weilanden rond Hoge Weide en Groenedijk. Marialiedjes volgens pa, gezongen door grote katholieke boerengezinnen, tijdens de hooibouw. Vooral de families Uiterwaal en Van Schip wisten wat zingen was en waren dikwijls tot ver in de omtrek te horen. We herinneren ons een middag op de boerderij met mevrouw Uiterwaal achter de piano en de familie daaromheen. We zongen kerstliederen, sommige meerstemmig, zoals we die ook op de Dijk zongen. Op een koude morgen in de kerstvakantie klonk ergens ver weg het Nu Zijt Wellekome. De stemmen van Gerard en Theo. Die twee hadden nogal eens ruzie, we herinneren ons een brief van Gerard aan Theo waarmee Gerard na een onenigheid toenadering zocht. Het was de brief met de spelfout; het schrijven met de aanhef: Beste Thoe. Maar op die morgen was het koek en ei tussen die twee. Hun gezang kwam van het land van Piet de Bruin en bij Nu Zijt Wellekome bleef het niet; ook van de herdertjes die bij nachten in het veld lagen werd gezongen en het Stille Nacht werd aangeheven en vele kerstliederen meer. Vanaf de Dijk was het tweetal te zien. Ze zaten op de lorrie achter op de tuin en spoorden richting Zandweg. Moesten er wortels worden gerooid of boerenkool geoogst? Meneer De Bruin had er maar prima krachten aan en een radio was overbodig. Lang hebben we staan luisteren naar die twee, en hun bewegingen gadegeslagen. Wat een tafereel, zo vredig…