TOURFLITS
VERHALEN
”Zoveel renners zoveel verhalen”. Elk jaar om deze tijd horen we deze wijsheid weer gebezigd worden en volkomen terecht. Wat zijn er al weer veel verteld in deze Tour. Elke aflevering van de Ronde van Frankrijk, elke etappe, levert verhalen op. “Honderd achtennegentig renners, honderd achtennegentig verhalen” zegt Maarten Ducrot nog maar eens. In De Avondetappe wordt het elke dag weer gevraagd, aan elke gast die aanschuift: “wat is jouw verhaal?” En dan zijn er ook die van Frank Heinen nog, meesterlijk verteld door Joost Prinsen, een aanwinst en een vast onderdeel van het programma. Dit is niet de zonnige zondag met het luxeprobleem: wat doen we, gaan we naar buiten of blijven we binnen bij de buis. Ik ben bij de tv en ik blijf bij de tv. Hier, in de grillige Pyreneeën – nee, geen muizentietjes vandaag, Michel Wuyts - spelen zich nieuwe verhalen af,in een rap tempo, de hele dag door; dat van de man in het geel bijvoorbeeld, die geïsoleerd komt te zitten, zijn helpers komen één voor één de man met de hamer tegen, het verhaal van de renners die zichzelf overschatten, eerst vluchter zijn en later een plekje in de bus moeten zoeken en zien we het goed? Fietst Wout Poels daar aan de leiding van het peloton aan de zijde van de gele trui de laatste col op? Wout Poels waaraan bijna niets meer heel was na zijn valpartij in de Tour van vorig jaar? Hij die weken aan het randje van het bestaan heeft gebungeld? Wat een verhaal! Zijn neef heeft een documentaire gemaakt over zijn revalidatie, we mochten daar een paar dagen geleden alvast wat van zien en mocht je vandaag op de rustdag alle wielerverhalen nog niet beu zijn lezer, ga dan op zoek naar de wielerliteratuur, naar de duizenden boeken die over de wielersport geschreven zijn. Want het is waar en schrijver Frank Heinen zegt het goed: wielrennen is de enige sport die meer verhalen genereert dan er wedstrijden zijn.
VERHALEN
”Zoveel renners zoveel verhalen”. Elk jaar om deze tijd horen we deze wijsheid weer gebezigd worden en volkomen terecht. Wat zijn er al weer veel verteld in deze Tour. Elke aflevering van de Ronde van Frankrijk, elke etappe, levert verhalen op. “Honderd achtennegentig renners, honderd achtennegentig verhalen” zegt Maarten Ducrot nog maar eens. In De Avondetappe wordt het elke dag weer gevraagd, aan elke gast die aanschuift: “wat is jouw verhaal?” En dan zijn er ook die van Frank Heinen nog, meesterlijk verteld door Joost Prinsen, een aanwinst en een vast onderdeel van het programma. Dit is niet de zonnige zondag met het luxeprobleem: wat doen we, gaan we naar buiten of blijven we binnen bij de buis. Ik ben bij de tv en ik blijf bij de tv. Hier, in de grillige Pyreneeën – nee, geen muizentietjes vandaag, Michel Wuyts - spelen zich nieuwe verhalen af,in een rap tempo, de hele dag door; dat van de man in het geel bijvoorbeeld, die geïsoleerd komt te zitten, zijn helpers komen één voor één de man met de hamer tegen, het verhaal van de renners die zichzelf overschatten, eerst vluchter zijn en later een plekje in de bus moeten zoeken en zien we het goed? Fietst Wout Poels daar aan de leiding van het peloton aan de zijde van de gele trui de laatste col op? Wout Poels waaraan bijna niets meer heel was na zijn valpartij in de Tour van vorig jaar? Hij die weken aan het randje van het bestaan heeft gebungeld? Wat een verhaal! Zijn neef heeft een documentaire gemaakt over zijn revalidatie, we mochten daar een paar dagen geleden alvast wat van zien en mocht je vandaag op de rustdag alle wielerverhalen nog niet beu zijn lezer, ga dan op zoek naar de wielerliteratuur, naar de duizenden boeken die over de wielersport geschreven zijn. Want het is waar en schrijver Frank Heinen zegt het goed: wielrennen is de enige sport die meer verhalen genereert dan er wedstrijden zijn.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten