dinsdag 9 juli 2013


TOURFLITS


EEN BIEFSTUK?

Soms in deze dagen, tussen strijken en stofzuigen door, maak ik deel uit van het peloton. Ik heb goeie benen en kan met de besten mee en zelfs méér dan dat. Ik klim beter nog dan Froome en Quintana en suis als Clarke en Nibali met grote voorsprong langs ravijnen naar beneden tot aan de eerste huizen in het dal. Zal ik hier wachten? Zoals Charly Gaul ooit deed, een shaggie draaien en een praatje maken met de man op de stoel? Hij die daar zo gemoedelijk tegen de gevel zit, of met zijn dochter, die dorps verlegen in de deuropening staat? Is het zijn dochter? Of is het meneer zijn hulpje, zijn vrouw of zijn maitresse? Rookt ze ook? ‘Nee, mama is er aan overleden en een broer van papa’, knikt ze naar de man, ‘is ook…..’ Ze kijkt weg, de gang in. Wat wonen jullie hier mooi zo tussen de bergen, doe ik een  poging het gesprek opnieuw te beginnen. Pfff  doet vader en bromt: ‘gewoon’. Dochter haalt haar schouders op.’Je bent een dromer’ zegt de man, ‘gevaarlijk voor een renner’ en de vrouw nu zonder schroom haakt in met: ‘de chateaubriand  was het ook’. Pardon? ‘Een dromer, een fantast’, zegt ze. ‘Een schrijver, een chaoot’ Ik kan haar niet volgen, een biefstuk, een ossenhaas die schrijft? Dan begint ze te lachen,  slaat zich op de dijen van plezier, lijkt op slag tien jaar jonger. Heb ik iets verkeerd gezegd? Een taalfout gemaakt misschien? Is er naast de ossenhaas, de chateaubriand, sprake geweest van een….. De Chateaubriand? Een schrijver? Ja dus. François René de Chateaubriand, schrijver en politicus. Zijn kok heeft waarschijnlijk voor het eerst het gerecht bereid….En nu fietsen, uh...stofzuigen.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten