TOURFLITS

 KLEIN GELUK

Duizelig van de afdaling van de Col de Sarenne, dronken van de twee keer 21 bochten van de Alpe d’Huez dreig ik aan een overdosis televisie, aan bijna 3 weken Tour de France te bezwijken. Waar de man in de gele trui een hongerklopje kreeg heb ik teveel gegeten. Toch stap ik weer op, de Tour wacht op niemand. Bauke staat ook weer aan de start en wie ben ik dan om op te geven? Bourg d’Oisons - Le Grand - Bornand. 204,5 km. Met 5 cols voor de wielen vandaag; 2 van de hors categorie, de Glandon en de Madeleine. 1 van de 2^e  de Tamié en 2 van de 1^e de Croix Fry en als laatste Le Grand – Bornand. Hesjedal en Izagirre gaan vast, Hoogerland en Gesink hebben moraal, Riblon gaat voor de bolletjestrui en ook Rolland heeft daar zijn zinnen op gezet. Hij komt met Hesjedal aan de leiding, Riblon is afgehaakt. Intussen komt me weer het beeld van gisteren voor ogen, dat van het knaapje in de greppel aan de voet van de Col d’Ornon. Hij stond daar in zijn eentje en had daar misschien de hele ochtend al gestaan. Eerst was er nog de vrouw in de deuropening en de man op de stoel voor het huis. Het peloton raasde het dorpje binnen, draaide met de bocht mee naar links waar honderd meter verder in de greppel rechts van de weg het ventje zich ophield. Alles speelde zich af in één seconde, in een flits, een TOURFLITS. De bidon rolde over het wegdek precies voor zijn voeten, het ventje pakte de drinkbus op en juichte klassiek; met twee armen in de lucht, strak langs zijn oren.