TOURFLITS
ÉÉN SECONDE!
Bij de 500 meter hardrijden op de schaats is het veel, een seconde. Je hóórt het Michel Mulder of Jan Smeekens zeggen als ze één seconde tekort zijn gekomen voor de winst. “Ja, nee met zo’n tijd heb ik hier niks te zoeken, dat is duidelijk, één seconde, we moeten hier maar eens goed over praten…..” Hoe anders is dat na een ploegentijdrit van 25 km. in de wielersport.
”Pijn of niet, hij rijdt gewoon door een muur heen”, antwoordde Niki Terpstra voor aanvang toen hem werd gevraagd naar de conditie van zijn gehavende teamgenoot Tony Martin. Maar die muur bood kennelijk een fractie meer weerstand dan gedacht,. De Orica GreenEdge - ploeg was één seconde sneller. “Klote” zei Niki, “klote zei Tony, “klote” zei men bij de formatie van Omega Pharma - Quick Step, wereldkampioen in deze discipline.“Als je dan toch verliest verlies ik liever met een duidelijk verschil”, pruttelde Terpstra. Simon Gerrans van Orica mocht zich in het geel hijsen en niet zijn Poolse ploegmakker Kwiatkowski. In de Tour van 1990 stond Frans Maassen ook met een gezicht als een oorwurm aan de finish en óók na een ploegentijdrit. Twee tellen was hij van geel verwijderd, maar Maassen en zijn makkers moesten van ploegleider Jan Raas op de achterop geraakte klassementsrenner Peter Winnen wachten. “Klote”, zei Maassen, ook jaren later nog als hij aan die dag werd herinnerd. Één seconde! Hoeveel meter van die 25.000 van gisteren zou dat zijn? Vier? Drie? Twee? Raymond Poulidor kwam ooit twee meter tekort voor het geel. In de proloog van de Tour van 1973. In een heel korte tijdrit kan dat, zou je zeggen maar het is evenzogoed klote. Toch kwam dat woord bij Poulidor, niet over de lippen en ook geen “merde”, hij grossierde in tweede plaatsen en werd niet voor niets ‘De Eeuwige Tweede’genoemd.Waarschijnlijk had hij niets anders verwacht.
ÉÉN SECONDE!
Bij de 500 meter hardrijden op de schaats is het veel, een seconde. Je hóórt het Michel Mulder of Jan Smeekens zeggen als ze één seconde tekort zijn gekomen voor de winst. “Ja, nee met zo’n tijd heb ik hier niks te zoeken, dat is duidelijk, één seconde, we moeten hier maar eens goed over praten…..” Hoe anders is dat na een ploegentijdrit van 25 km. in de wielersport.
”Pijn of niet, hij rijdt gewoon door een muur heen”, antwoordde Niki Terpstra voor aanvang toen hem werd gevraagd naar de conditie van zijn gehavende teamgenoot Tony Martin. Maar die muur bood kennelijk een fractie meer weerstand dan gedacht,. De Orica GreenEdge - ploeg was één seconde sneller. “Klote” zei Niki, “klote zei Tony, “klote” zei men bij de formatie van Omega Pharma - Quick Step, wereldkampioen in deze discipline.“Als je dan toch verliest verlies ik liever met een duidelijk verschil”, pruttelde Terpstra. Simon Gerrans van Orica mocht zich in het geel hijsen en niet zijn Poolse ploegmakker Kwiatkowski. In de Tour van 1990 stond Frans Maassen ook met een gezicht als een oorwurm aan de finish en óók na een ploegentijdrit. Twee tellen was hij van geel verwijderd, maar Maassen en zijn makkers moesten van ploegleider Jan Raas op de achterop geraakte klassementsrenner Peter Winnen wachten. “Klote”, zei Maassen, ook jaren later nog als hij aan die dag werd herinnerd. Één seconde! Hoeveel meter van die 25.000 van gisteren zou dat zijn? Vier? Drie? Twee? Raymond Poulidor kwam ooit twee meter tekort voor het geel. In de proloog van de Tour van 1973. In een heel korte tijdrit kan dat, zou je zeggen maar het is evenzogoed klote. Toch kwam dat woord bij Poulidor, niet over de lippen en ook geen “merde”, hij grossierde in tweede plaatsen en werd niet voor niets ‘De Eeuwige Tweede’genoemd.Waarschijnlijk had hij niets anders verwacht.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten