Uit de schuur geklapt
NOTITIES VANUIT DE SCHUUR
Met de muziek mee 31
2 maal Bolero, 5 Walsen en 1 Polka
Hij was begonnen met een Mussorgski, ‘Dawn over the Moscow River’ de
introductie van de opera Khovanschina en had daarna hetzelfde genoten want op
één Dageraad kon hij niet lopen en om het af te leren had hij Dance of the
Persian Slaves gekozen. Tot zover ging alles goed, niks Oriëntaalse overdaad.
Integendeel, hij zette zich aan de Serenade voor Strijkers van Antonín Dvořák,
deed zich tegoed aan de Roemeense Rapsodieën van Enescu en aan diens symfonie
no.1 en nog altijd ging het crescendo, hij genoot, De lekkerbek deed zich
tegoed aan De Steppen van Centraal Azië van Borodin, aan het betoverende
Kikimora van Liadov, (de Russische Chopin) en aan André Pretov’s Creation of
the World. Het maakte hem schat - hemeltje - rijk. Toen stond de Bolero voor
zijn neus. Ravel zelf had er niets in gezien, hij vond het een bittertje zonder
inhoud maar wie is te vertrouwen wanneer hij of zij over eigen werk praat? Dus
onze liefhebber begon gulzig - uiteraard - aan de Bolero en werd gegrepen door
de perpetuum - mobile - vorm van de balletmuziek, zodanig dat hij het nogmaals
liet uitserveren. Hij was getroffen en voelde zich draaierig en onrustig maar
Rupsje - nooit - genoeg trakteerde zichzelf vervolgens op vijf walsen van
Dvořák. Als André Rieux die nu eens op zijn repertoire nam in plaats van die
van Johann Strauss, mijmerde onze vriend. De Limburgse violist en orkestleider
zou er bij een bezoek aan Tsjechië goeie sier mee kunnen maken. Antonin Dvořák,
zijn 5e en vooral zijn 9e symfonie, From the New World,
die met het melancholieke largo, daaraan moest hij morgen maar weer eens
beginnen.
Onze liefhebber was dronken van de muziek en wat had hij nu helemaal
geconsumeerd? Twee bolero, vijf walsen en een polka. Een polka? Had hij die wel
gehad?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten