Onder de vogels
met
MUS IN DE HAAG
En zo vliegen we onze rondjes en verzamelen we ons voedsel tussen wezens die het ook niet weten en hun soortgenoten om zeep helpen. Wat is een vogel en wat is een mens, Pieter post? Wij zijn er voor iedereen, fluiten de Christen Democratische Appelvinken en wij zijn bereid onze verantwoordelijkheid te nemen, kraaien de rood gesnavelde toekans. Wij zijn voor groen en wij voor rood kakelen groenlingen en roodborstjes en wij houden van oranje brengt kuifmees uit en de rest telt niet voor ons, maar wat te doen als straks oranje niet telt voor de rest…..? Het is crisis en men kijkt naar Venus, godin van schoonheid en liefde, die voor even tussen zon en de aarde in staat en men staart zich blind op de Gouden Dageraad en gunt elkaar het licht in de ogen niet. Wat is een vogel en wat is een mens? Laten we voor even onze snavel houden en stilstaan bij de dageraad van de dichter stel ik voor. Arthur Rimbaud (1854 – 1891) is de maker, Hilde Ketelaar heeft het vertaald.
DAGERAAD
Ik heb de zomerdageraad omarmd.
Er bewoog nog niets aan het front van de paleizen. Het water lag doodstil. De schaduwen bleven op de bosweg gekampeerd. Door mijn voetstappen ontwaakten de heldere en milde briesjes, en de edelgesteenten keken toe, en de vleugels verhieven zich zonder geluid.
De eerste hofmakerij volgde op het bospad, al gevuld met frisse en bleke schittering, toen een bloem me haar naam zei.
met
MUS IN DE HAAG
En zo vliegen we onze rondjes en verzamelen we ons voedsel tussen wezens die het ook niet weten en hun soortgenoten om zeep helpen. Wat is een vogel en wat is een mens, Pieter post? Wij zijn er voor iedereen, fluiten de Christen Democratische Appelvinken en wij zijn bereid onze verantwoordelijkheid te nemen, kraaien de rood gesnavelde toekans. Wij zijn voor groen en wij voor rood kakelen groenlingen en roodborstjes en wij houden van oranje brengt kuifmees uit en de rest telt niet voor ons, maar wat te doen als straks oranje niet telt voor de rest…..? Het is crisis en men kijkt naar Venus, godin van schoonheid en liefde, die voor even tussen zon en de aarde in staat en men staart zich blind op de Gouden Dageraad en gunt elkaar het licht in de ogen niet. Wat is een vogel en wat is een mens? Laten we voor even onze snavel houden en stilstaan bij de dageraad van de dichter stel ik voor. Arthur Rimbaud (1854 – 1891) is de maker, Hilde Ketelaar heeft het vertaald.
DAGERAAD
Ik heb de zomerdageraad omarmd.
Er bewoog nog niets aan het front van de paleizen. Het water lag doodstil. De schaduwen bleven op de bosweg gekampeerd. Door mijn voetstappen ontwaakten de heldere en milde briesjes, en de edelgesteenten keken toe, en de vleugels verhieven zich zonder geluid.
De eerste hofmakerij volgde op het bospad, al gevuld met frisse en bleke schittering, toen een bloem me haar naam zei.
Ik lachte naar de blonde wasserfall die door de sparren heen haar haren
losgooide: aan de zilveren kruin herkende ik de godin.
Toen lichtte ik één voor één haar sluiers op. In de laan, met armgezwaai. Op de vlakte waar ik haar aan de haan verried. In de stad vluchtte zij, tussen de klokketorens en de koepeldaken, en rennend als een bedelaar op de marmeren kaden, zat ik haar achterna.
Boven aan de weg, bij een laurierbos, omvatte ik haar met de vergaarde sluiers en ik voelde iets van haar immense lichaam. De dageraad en het kind vielen aan de rand van het bos.
Bij het ontwaken was het middag.
Toen lichtte ik één voor één haar sluiers op. In de laan, met armgezwaai. Op de vlakte waar ik haar aan de haan verried. In de stad vluchtte zij, tussen de klokketorens en de koepeldaken, en rennend als een bedelaar op de marmeren kaden, zat ik haar achterna.
Boven aan de weg, bij een laurierbos, omvatte ik haar met de vergaarde sluiers en ik voelde iets van haar immense lichaam. De dageraad en het kind vielen aan de rand van het bos.
Bij het ontwaken was het middag.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten