In het oog van de orkaan, de draaiwind van de waan van de dag, ligt de boerderij met de bijenkasten en het stille slootje. Ik snuif de geur op van vers gemaaid gras. Het doet me denken aan de zomers van een jaar toen ik nog kind was. Er is een man van vijftig overleden, zegt Klaas. Daar stonden we vroeger niet bij stil.