Op Facebook – soms kijk ik over Annie’s schouder mee – zag ik neef Rik als Sinterklaas en zijn kinderen Sara en Max als Zwarte Piet. Nog altijd zijn de Van Schaiken gek op het Sinterklaasfeest. Voor mijn geboorte speelde pa Van Schaik jarenlang voor de goedheilig man en in de tachtiger jaren toen onze kinderen nog klein waren en geloofden, was broer Wim een Sint met allure en zus Dinie een prima Pietermanknecht. Zij bezochten familie en bekenden en deden scholen aan in Montfoort en De Meern. In de jaren zestig was Henk een Zwarte Piet die nergens voor terugdeinsde; hij liep werkelijk over daken en klauterde op schoorstenen. Op een middag bij één van die capriolen, waaide zijn Pietenpet af en het contrast tussen zijn vlasblonde haar en zijn zwarte gezicht was groot en de consternatie aan de kinderrijke Groenedijk niet minder. Een ongelovige puber, Ria Koot, bazuinde over de dijk: ,,het is Henk van Schaik!” We wisten niet hoe snel we dat ,,verraad”, die ,,vuige bewering” moesten tegenspreken om het feest voor de kleintjes niet te bederven. Vandaag sta ik even stil bij alle Sinterklazen en Zwarte Pieten die deze dagen kleur geven en zeg ik: hulde!