Op 14 december 1963 schakelden de eerste bewoners van Hoogezand-Sappemeer als eerste gasverbruikers van Nederland over op aardgas uit Slochteren. Ons land begroette in die dagen de 12 miljoenste inwoner en Wim Kan verwerkte die gebeurtenissen in zijn oudejaarsconference. (“Twaalf miljoen oliebollen op aardgas..”) Ik zat toen op de LTS aan de Schoolstraat en wij van het eerste leerjaar hadden aardrijkskunde van meneer Mulder. Tijdens de les, de eerste na de kerstvakantie, hebben wij het lied van de twaalf miljoen oliebollen wel twintig keer moeten zingen want meneer Mulder was een fan van Wim Kan maar tekenen kon hij niet, hij kwam nooit uit. Het schoolbord was altijd te klein. Hij had dan de gewoonte zijn geklieder op de muur voort te zetten. Op die bewuste dag, begin januari 1964, deed hij een poging de kaart van Europa op het bord te krijten en nu vraag ik me af of hij naast zijn ,,handicap” wellicht een vooruitziende blik had, want de laars van Italië, de voetbal Sicilië incluis, alsmede Griekenland, twee landen die zoals we nu weten in economisch opzicht in zwaar weer verkeren, kwamen er op de muur onder het schoolbord zo’n beetje bij te hangen. We moesten gaan staan om er een touw aan vast te kunnen knopen en groot was de hilariteit toen ergens onder Palermo, op de plint, het krijtje in tweëen brak. En wéér moesten we invallen toen meneer Mulder ,,zijn lied" nog maar eens aanhief.