En zo zijn we weer aanbeland in Tussen kitsch en kitsch , lezer. Volgens de baas brengen we de kerst bij u thuis en in de vorm van een kaartje is me dat best, maar met glittergeweld waarmee op vele adressen reeds vensters en deuren zijn behangen, gaan we uiteraard niet slepen. Heel gekke dingen die een aanslag op je ogen plegen en tevens op je lachspieren werken, zoals flikkerende rendieren met een schofthoogte van een paar meter en arrensleden met “ho ho ho “ roepende poolhonden daar voor, heb ik nog niet gezien. Maar wat niet is kan nog komen. Mocht ik dit soort curiositeiten in het vizier krijgen dan beloof ik bij deze daar in woord en/of beeld uitgebreid verslag van te doen. Overigens, ik ken mensen – en zie, hier hebben we al een beginnetje – die van hun venster een sterrenhemel maken. Dit gaat met behulp van zuignapjes….Zo en nu eerst maar eens een schaap of wat sponsoren voordat we de kerststal van zolder halen. Henk Bleker mag dit jaar de ezel zijn.