LAST VAN EEN INBREKER

Van de week twijfelde ik even; zou de wereld dan tóch vergaan binnenkort? Ik vroeg het me af toen ik Mathijs van Nieuwkerk hoorde praten. Alsof de tijd hem écht op de hielen zat en met zijn tafeldame was het al niet anders. “Last van haast”, zou Tom Egbers zeggen. Ik moest aan “De waterstanden van heden morgen” denken (Borgharen…..836…..-4)

Toen viel er nog iets te raden voordat het mannetje van de radio zijn zin had afgemaakt. Nu moest ik raden naar dat wat reeds was gezegd. “Dat valt toch wel mee?”, zei Ruud toen ik er een opmerking over maakte en van Annie kreeg ik ook al geen steun. Er doemde beelden op van Omroep MAX en van lange tafels in De Zonnewijzer waaraan Bingo werd gespeeld. Daar zat ik dan te zitten. Plotseling werd ik van tafel gehaald en moest ik mee voor een schone luier. Ik maakte heibel, gooide her en der het cijferspel omver, het servies aan gruzelementen en op de gang bleef het nog lang onrustig. Ouderdom is gevaarlijk, dacht ik, een inbreker! Mijn zoon heeft hem het huis uitgeschopt.