Veelbelovend is de lente en veel gevend! Goed, er staat een beetje wind en het regent eens wat, maar welk (nieuw) leven kan zonder vocht? Links en rechts worden jasjes uitgetrokken en flesjes met water tussen de papierbundels gewurmd. Klaas verwent de uitzendkrachten zelfs met koffie zodat ook de nieuwkomers energiek op pad gaan. Kortom: alles lijkt mee te zitten en toch is er iets wat me langzaamaan in slaap doet sukkelen. Heb je dat ook wel eens, lezer? Onderweg? Laat je dan niet foppen en doe als de wielrenner in Mysterieuze krachten in de sport van Joris van den Berg en ga bijtijds van het gladde asfalt af en fiets verder via het klinkerpad en hóór: de fietsbanden beginnen te zingen! Meestal is het iets kleins (nee geen pilletje), dat je moet aanwenden om wakker te blijven. De mens is vindingrijk, dat is een geluk, juist ook tijdens saaie werkzaamheden. Ik ga straks een poosje op mijn handen lopen denk ik, met de post tussen mijn tenen…..