Het is een oud prentje waar de vooruitgang aan geknabbeld heeft. Een decor waarin zomaar  de schillenboer kan verschijnen met zijn goedig paard en gammele wagen en de melkboer met zijn flessenmelk en gortenpap. Mogelijk volgt dan ook de marskramer nog, leurend met kammen en borstels, stopsajet en ansichtkaarten van ,,Ons Indië”…. Nostalgie; het kleeft hier aan de gevels en de stoeptegels en aan bijna alles waar mijn oog op valt. Achter het Spoor is ontstaan in de jaren veertig van de vorige eeuw en verder ontwikkeld in de jaren vijftig. In die tijd werd er nog tweemaal daags post bezorgd…. “Het historische geweten van Vleuterweide” wordt het wel genoemd. Niet door mij. Achter het Spoor is de roestkleurige hond die moeizaam een plasje pleegt tegen de oude eik. De wijk is groen; liguster is gewild, onkruid gewenst, van tuinarchitecten wordt geen gebruik gemaakt maar alles past. Er zijn mensen die  hier hun hele leven al wonen en ik kan me daar iets bij voorstellen. Achter het Spoor; het oude jasje waar je moeilijk afstand van doet.