Jij fietst ook wat af, zegt de één en de ander heeft het over een hulpmotortje dat ik zou moeten aanschaffen. Maar zo hulpbehoevend ben ik nog niet en bovendien is het mijn eer te na. Brommen doe ik zelf wel als er iets te brommen valt. Iemand vraagt me naar de Paradijstuinen, dat is een ander geluid. De mens mag dan volgens een oud verhaal uit het paradijs zijn verjaagd maar in de Paradijstuinen zijn er weer soortgenoten neergestreken. Het is verderop meneer, waar ooit het sportpark was gelegen. Fletiomare. West welteverstaan.  Als u goed luistert hoort u de stemmen van dikke Piet en van Jan, Eef, Gert, Ben, Jaques, Wim, Ed, Cees en al die anderen opklinken. Ja, een thuiswedstrijd. Ach, kon ik nog maar één keer een corner nemen of een vrije trap. Dat zou me nog wel lukken. Het was een mooie tijd. Paradijselijk misschien wel.