Ja ik wil…zei ik maar ze ratelde maar door. Het was in de Globebloemstraat in Vleuterweide, vanochtend, het kan zomaar elf over elf zijn geweest en de niet onaantrekkelijke vrouw was met de bladblazer in de weer en had het apparaat voor even het zwijgen opgelegd. Ja, het was wel een heel werk maar zo’n ding was toch wel erg handig, het was een aanbieding en ze had hem al elf keer gebruikt, ook bij de buren en de overburen had ze al geblazen en morgen zou ze naar haar ouders gaan om daar ook te gaan blazen en zo ging ze maar door en of ik wel wist van de verschillen tussen de ene bladblazer en de andere bladblazer want dat loog er niet om en het moest toch ook een beetje handzaam zijn, een bladblazer, want er waren toch nog veel onhandige bladblazers op de markt én….het was zo fijn dat de blaadjes droog waren want ,,weet u postbode,dat blaast toch een stuk prettiger”. Ja ik wil het geloven, zei ik.