Aan de rand van het dorp bij de Loswal aangekomen, laat ik de fiets met het papier voor even achter me en loop ik naar de koeien aan het Haarpad. Er is geen levend wezen die de capriolen van de mens beter op de kant kan zetten dan de koe. Als je haar in de ogen kijkt kan hetzelfde gevoel je bekruipen wat je krijgt als iemand bewust met de kont naar je toe gaat staan. Je moet er vatbaar voor zijn uiteraard maar een bezoekje aan de koe kan de zwevende mens weer met beide voeten op de klei zetten. Ik zou zeggen: wat vandaag heilzaam is voor de postbode daar zouden morgen commissarissen en voetbaliconen hun voordeel mee kunnen doen, en nu we toch zo prettig bezig zijn; wat zou er toe kunnen bijdragen om de Duitse belastingdienst weer bij zinnen te krijgen? Iets met koeienvlaai?