Uit de schuur geklapt
NOTITIES VANUIT DE SCHUUR

Met de muziek mee   16   Twee pianoconcerten

De eerste violist bereidt zich voor op het derde deel van het pianoconcert, het allegro scherzando waarin hij meteen in actie moet komen. Dan blijkt dat het staartje van het tweede deel, het wonderschone adagio sostenuto waar de soliste mee doende is, een paar noten langer duurt dan hij verwacht… Camera’s vergroten uit, ieder rimpeltje in het voorhoofd, elk trekje van het bekje. Mooi moment. 
Het 2^e pianoconcert van Sergei Rachmaninov (1873 – 1943) is meeslepend en melancholiek. Van zingen is hier uiteraard geen sprake maar je ,,hoort” in heel het werk Russische volksliederen (gezongen door een mannenkoor ergens aan de oever van de Wolga). Het concert staat in mineur maar al te zware kost is het niet. Door het luchtige derde deel en de frisse cadensen is het in balans en goed te verteren. De pianiste is niemand minder dan Hélène Grimaud die ik zeer bewonder. Samen met het Luzerne Festival Orchestra onder leiding van Claudio Abbado levert ze waarachtig werk en dat doet ze zeker ook met het pianoconcert in G groot van Ravel. Van de (laat) romantiek naar het impressionisme is hier een behoorlijke stap, maar een interessante - dus te doen. Het concert van Maurice Ravel (1875 - 1937) is lichter dan dat van Rachmaninov, geraffineerder ook en helder als kristal. In het dynamische allegramente, het eerste deel, is het vooral smullen van het samenspel tussen Grimaud en de blazerssectie. De eenheid die de pianiste met het Chambre Orchestra of Europe en dirigent Vladimir Jurowski vormt is ook in het delicate adagio en het puntige presto opvallend. Muziek van de bovenste plank!