TOURFLITS
Woensdag 23 juli
Beelden vanuit de helikopter brengen me aan de rand van een ravijn, ik weet dat er hier in de Pyreneeën bruine beren zijn; een ondersoort, de Ursus arctos arctos. Hier zouden misdadige presidenten en andere machtswellustelingen met een te hoog testosterongehalte hun tentje eens op moeten zetten, mijmer ik. Primitieve gedachte, ik weet het maar ik ben tenminste voor even mijn boosheid en frustratie kwijt.
In Frankrijk, tussen Saint - Gaudens en Saint - Lary wordt hard gefietst. In Eindhoven landen twee vliegtuigen met de eerste stoffelijke resten van de ramp. Iemand praat over de brandhaarden in de wereld. Voor mijn geestesoog doemen weer de beelden op van een paar dagen geleden; die van die pro - Russische separatisten in Oekraïne, in het rampgebied en weer denk ik: lompe horken in een apenpak. Boosheid en frustratie. Opnieuw.
Totdat een echtpaar die hun zoon en hun aanstaande schoondochter bij de ramp hebben verloren aan het woord komt. Ze zijn intens verdrietig, de man en de vrouw, maar beheerst en dankbaar voor alle steun en voor alles wat mogelijk was deze dag. Zij zijn de boosheid voorbij.
Woensdag 23 juli
Beelden vanuit de helikopter brengen me aan de rand van een ravijn, ik weet dat er hier in de Pyreneeën bruine beren zijn; een ondersoort, de Ursus arctos arctos. Hier zouden misdadige presidenten en andere machtswellustelingen met een te hoog testosterongehalte hun tentje eens op moeten zetten, mijmer ik. Primitieve gedachte, ik weet het maar ik ben tenminste voor even mijn boosheid en frustratie kwijt.
In Frankrijk, tussen Saint - Gaudens en Saint - Lary wordt hard gefietst. In Eindhoven landen twee vliegtuigen met de eerste stoffelijke resten van de ramp. Iemand praat over de brandhaarden in de wereld. Voor mijn geestesoog doemen weer de beelden op van een paar dagen geleden; die van die pro - Russische separatisten in Oekraïne, in het rampgebied en weer denk ik: lompe horken in een apenpak. Boosheid en frustratie. Opnieuw.
Totdat een echtpaar die hun zoon en hun aanstaande schoondochter bij de ramp hebben verloren aan het woord komt. Ze zijn intens verdrietig, de man en de vrouw, maar beheerst en dankbaar voor alle steun en voor alles wat mogelijk was deze dag. Zij zijn de boosheid voorbij.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten