TOURFLITS


Wachten, wachten, wachten

’Wielrennen is wachten’. Het is een uitspraak van Steven Rooks, bergkoning in de Tour van 1988. ‘Eerst het bordje van de ander leeg eten’ sluit daar op aan. Maar wacht je te lang, zegt Maarten Ducrot vandaag, dan doe je jezelf de das om. “Wacht nog even met het uit de Ronde stappen” lijkt de ploegleider van Talansky te zeggen. De klassementsrenner die eerder in de Tour hard is gevallen, staat in de berm naast zijn fiets, wil opgeven maar doet het niet. Tom Jelte Slagter vindt dat hij lang genoeg heeft gewacht en trekt er met Bakelants en Nicolas Roche van tussen. Zonder succes. Wanneer moet je wachten en wanneer niet. Rodriguez, de Spaanse klimgeit wacht tot later om zijn eerste plaats in het bergklassement te verstevigen, hij laat zich uit het peloton zakken om zijn krachten te sparen. Over een paar dagen levert een eerste doorkomst op de top van een berg veel meer punten op. Zo is wielrennen gokken en ook rekenen en wat een nog veel grotere renner zou Peter Sagan zijn als hij daarin bedrevener was. Hij wacht op Rogers en Kwiatkowski en zij wachten op hem en Gallopin wacht tot het moment dat Sagan zich laat aflossen, demarreert dan en wint.
Een zogenaamde overgangsetappe was het vandaag en dat is die van morgen ook. Het wachten is op de Alpen. Maar alles op zijn tijd.