TOURFLITS


Fietsen die opstijgen

In fotocollectie Het Leven (1906 -1941) van Spaarnestad Photo is er naast o. a. de Kinderwagenautomobiel met Parasol een te zien: een vliegende fiets (1933). Het moet

dé uitkomst voor menig renner zijn die ook in figuurlijke zin opziet tegen Alpen en Pyreneeën. Misschien gaat het er ooit echt van komen. In (donkere) gedachte zie ik een vliegend wielerpeloton waarin renners geen “kwakje” meer uitdelen maar elkaar uit de lucht schieten. Terug op aarde heb ik het Maarten Ducrot duidelijk horen zeggen: fietsen stijgen op en voor de renners is er geen houden meer aan. Eddie Merkx zei het vorig jaar al, ongeveer zo: ge zijt als coureur niet meer de baas over de fiets maar de fiets is de baas over u.
Na de val van David de la Cruz, die hierna de Tour moet verlaten, worden de almaar toenemende valpartijen in het wielerpeloton besproken en gaat het over hoge en lage velgen, het stijve carbon en dat de druk die op de fiets wordt uitgeoefend zodanig is dat de fiets die niet altijd meer aan kan. Het zijn dus niet alleen de renners die de druk soms niet aankunnen. Alles moet lichter, sneller, commerciëler, maar hoe is het gesteld met de veiligheid.
Kom met slimme ideeën zou ik willen zeggen, maar laat luchtfietserij achterwege.