Uit de schuur geklapt
NOTITIES VANUIT DE SCHUUR
Met de muziek mee 36 Hoogstandjes van Mendelssohn
Hij was niet alleen een jongleur die de bordjes van Bach, Händel en Mozart in de lucht hield, want de muziek van deze giganten die hem voorgingen klinkt door in een aantal van zijn werken, maar er is veel meer te ontdekken in zijn composities. Felix Mendelssohn - Bartoldy (Hamburg, 3 februari 1809 – Leipzig, 4 november 1847), componist, dirigent, organist en pianist die tussen zijn 12e en 14e levensjaar reeds zijn 12 symfonieën voor strijkers schreef alsmede zijn eerste pianoconcert, maakte melodieuze fantasierijke muziek met een eigen geluid. Zijn vioolconcert is samen met dat van Brahms en Tchaikovsky naar mijn idee het mooiste werk voor viool en orkest uit de 19e eeuw. Ook zijn muziek voor het toneelstuk A Midsummer Night’s Dream van William Shakespeare bestaat uit hoogstandjes die tot mijn favorieten behoren. Mendelssohn was een bewonderaar van de literatuur van Shakespeare en die van Sir Walter Scott. Het Britse landschap, vooral het Schotse, maakte diepe indruk op hem. Na een bezoek aan de Hebriden schreef hij het nu ook nog populaire en veel gespeelde symfonische gedicht met die naam. De Britten liepen en lopen weg met de muziek van vooral Händel en Mendelssohn. De 3e symfonie droeg M op aan koningin Victoria en staat bekend als “The Scottish”.
Een bijzondere daad verrichtte hij in 1829 in zijn geboorteland door de in die tijd vrijwel vergeten Mattheus Passion van J S Bach opnieuw onder de aandacht te brengen en uit te voeren. Het werd een groot succes. Voor Mendelssohn, die ook de oratoria Paulus en Elias schreef, was religieuze muziek iets anders dan kerkelijke muziek. Zijn psalmbewerkingen (Psalm 42 bijvoorbeeld is prachtig), zijn meer expressieve uitingen van zijn eigen geloofsbeleving dan voorspelbare invuloefeningen van kerkelijke voorschriften, las ik ergens. Dat uitgangspunt gaf hem ruimte om zich van zijn kwetsbare, menselijke kant te tonen.
NOTITIES VANUIT DE SCHUUR
Met de muziek mee 36 Hoogstandjes van Mendelssohn
Hij was niet alleen een jongleur die de bordjes van Bach, Händel en Mozart in de lucht hield, want de muziek van deze giganten die hem voorgingen klinkt door in een aantal van zijn werken, maar er is veel meer te ontdekken in zijn composities. Felix Mendelssohn - Bartoldy (Hamburg, 3 februari 1809 – Leipzig, 4 november 1847), componist, dirigent, organist en pianist die tussen zijn 12e en 14e levensjaar reeds zijn 12 symfonieën voor strijkers schreef alsmede zijn eerste pianoconcert, maakte melodieuze fantasierijke muziek met een eigen geluid. Zijn vioolconcert is samen met dat van Brahms en Tchaikovsky naar mijn idee het mooiste werk voor viool en orkest uit de 19e eeuw. Ook zijn muziek voor het toneelstuk A Midsummer Night’s Dream van William Shakespeare bestaat uit hoogstandjes die tot mijn favorieten behoren. Mendelssohn was een bewonderaar van de literatuur van Shakespeare en die van Sir Walter Scott. Het Britse landschap, vooral het Schotse, maakte diepe indruk op hem. Na een bezoek aan de Hebriden schreef hij het nu ook nog populaire en veel gespeelde symfonische gedicht met die naam. De Britten liepen en lopen weg met de muziek van vooral Händel en Mendelssohn. De 3e symfonie droeg M op aan koningin Victoria en staat bekend als “The Scottish”.
Een bijzondere daad verrichtte hij in 1829 in zijn geboorteland door de in die tijd vrijwel vergeten Mattheus Passion van J S Bach opnieuw onder de aandacht te brengen en uit te voeren. Het werd een groot succes. Voor Mendelssohn, die ook de oratoria Paulus en Elias schreef, was religieuze muziek iets anders dan kerkelijke muziek. Zijn psalmbewerkingen (Psalm 42 bijvoorbeeld is prachtig), zijn meer expressieve uitingen van zijn eigen geloofsbeleving dan voorspelbare invuloefeningen van kerkelijke voorschriften, las ik ergens. Dat uitgangspunt gaf hem ruimte om zich van zijn kwetsbare, menselijke kant te tonen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten