Uit de schuur geklapt
NOTITIES VANUIT DE SCHUUR

Met de muziek mee   14   Vuurwerk van Vivaldi

Een van de aardigste anekdotes uit het leven van Antonio Lucio Vivaldi (Venetiё 4 maart 1678 – Wenen 28 juli 1741) komt uit het jaar dat de componist het priesterambt uitoefende. (1703 - 1704). Hij onderbrak de mis nogal eens zo is het verhaal, als hij een muzikale ingeving kreeg. De rode priester (waarschijnlijk zo genoemd vanwege zijn rode haar), liep dan ogenblikkelijk weg van het altaar om eerst zijn muziek te noteren. Of hij eenmaal weer terug bij de kudde nog wist waar hij de draad dan weer op moest pakken is niet bekend maar je kunt je er van alles bij voorstellen. Volgens sommigen mocht de Venetiaan door die escapades zijn ambt niet langer uitoefenen, volgens anderen kon hij niet meer voorgaan in de mis vanwege zijn chronische astma. Hoe dan ook, het meisjesweeshuis Pio Ospedale della Pietà in Venetië ontving de violist, componist en pedagoog met open armen. De onder zijn leiding musicerende wezen stegen snel in aanzien, ook in het buitenland. Omdat meisjes eigenlijk geen muziek mochten spelen, gaven zij concerten vanachter een doek. Voor hen schreef Vivaldi de meeste van zijn concerten, cantates en gewijde muziek.
In mijn muziekschriftjes wemelt het van de vijf sterren en de uitroeptekens, vooral achter zijn viool - en celloconcerten. Mooier vuurwerk als dat van hem is er niet en geen burgemeester of gemeente die het kan verbieden of kan laten vernietigen. ‘Con fuoco’, vurig inderdaad en ‘appassionato’, hartstochtelijk is zijn muziek, maar zijn werken hebben ook veelal een vrolijk, feestelijk karakter, ‘festavimento’. Het was de bedoeling van de maestro om de massa aan te spreken i.p.v. alleen de intellectuele elite en dat is gelukt, tot op de dag van vandaag.