Snippertjes braakliggend terrein, reepjes onbestemd, waarop rottend onkruid, stronkjes boerenkool nog hier en daar en het karkas van een wasmachine. Naast alles gladgeschoren en aangeharkt zijn het bijna monumentjes waaruit geuren opstijgen van warme appelmoes en pannenkoeken met spek. Menigmaal staat er een vervallen stenen bouwseltje op met roestplekken en korstmossen, met kromgetrokken deuren en spinrag voor de ramen. Ooit was het een café of een smidse, een paardenstal wellicht. Op dit soort plekken hoor je stemmen, ver weg en zie je boeren elkaar met hooivorken te lijf gaan vanwege een handeltje met een gezonde vaars en een ziek varken – het fijne weet je er niet van - en het vervolgens met bier en jenever weer afdrinken. Op dit soort plekken moet men zuinig zijn, hier is de verbeelding aan de macht.