Als ik in Zeeland ben moet ik altijd even de zee zien, zoals hier bij Domburg.
Op een gevel in Middelburg staat het volgende gedicht van Anneke Schenk.

Altijd

de reep zijde
achter de glooiing van het duin
steeds breder Altijd
en blauwer
bij het stijgen
Altijd een zeil aan de einder.

Altijd

het ruisen, het donkere grommen,
het beuken en breken van golven
tegen de palen,
het verwaaien van schuim.

Altijd

de stuwing,
de terugval,
de stilte

Altijd de zee


Anneke Schenk