Zoals de tennisser punt voor punt speelt zo worstelt Pieter post zich van brievenbus naar brievenbus naar het einde. Godzijdank, nog maar vier dagen, dan neem ik er een heel grote pils op en is het verder aan Anton Gleuf en de uitzendkrachten. Nooit eerder was ik werkzaam in een bedrijf met zo weinig kwaliteit. Zelfs in een ontwikkelingsland zou men zich de ogen uit het hoofd schamen voor dat wat PostNL gewoon is te presteren en dan druk ik me nog positief uit. Misschien moet de bedrijfswereld eens goed kijken naar de atleten op de Olympische Spelen en zich op de hoogte laten brengen welke offers het vraagt om op niveau te presteren. Vanavond ga ik er weer eens goed voor zitten.